Hayat bazen..

Hayat tuhaf cidden.Bir zamanlar çok yakın olduğum insanlar, şuan yüzüme bile bakmıyor.İnsanlık yapıp gülümsüyorum, kafasını çevirip gidiyor.Arkadaşlar arasında muhabbet oluyor,onlarda o ortamda bulunuyor, yüzüme bakmıyorlar sanki ben bir şey anlatmıyormuşum gibi kafasını çeviriyor. Yani, onların beni takmamasına değilde, onları bir zamanlar nasıl bu kadar sevdiğime üzülüyorum.Bana onlar kalıcı gelirdi,mesafe girsede küsmezdik biz.Nasılsa safmışım oysa..Çok sevdiğim biri daha vardı.Gerçekten çok kafa biriydi.Sabah akşam konuştuğumuz o insan bile, artık günaydın demekten aciz.Günaydını geçtim, gözlerimin içine bakmaya bile zahmet etmiyor.Cidden,insanlar nasıl bu kadar saygısını ve insanlığını yitirmiş anlamıyorum.Utanıyorum,sizin yüzünüzden yaptığım şeyler için.Keşke ya hiç olmasaydınız, yada hiç olup hayatımdan gitseydiniz.