Her şey boşuna..

O kadar saçma ki birine, bir şeye bağlanmak..Birine bağlanıyorsun.Ağzına sıçıyor. Bilgisayarına bağlanıyorsun.Bozuluyor.Dostuna bağlanıyorsun.Seni elinde oynatıyor.Benim gibi biri için bağlanmak, en büyük sorun..Silgim kaybolsa, evde kıyameti koparıyorum.Maalesef son aylarda evren benden dostumu koparmaya çalışıyor.Başarılı olduda sanki.Her şeyi bana karşı gibiymiş gibi..Hoş evren de işi gücü yok benle mi uğraşacak?Uğraşıyor işte.Niyeyse..Sanki bir şey yapmışım gibi.Yaptığım tek şey hayatı sorgulamaktı.Tanrı'yı,yarattıklarını, yaratılışımızı..Sadece sorgulamaktı.Evren sorgulamamın cezasını veriyor bence..Çünkü eskiden hiç bir şey bu kadar karmaşık değildi.Her şey daha kolaydı. Artık kolay değil. Millet ilk adımı benden bekliyor.İyi biride değilim niye benden bekliyorlarsa? İyi olduğum tek konu,dostlarımın iyiliği için her şeyi yapmam.Onlar bunun değerini bilmiyorlar gerçi ama yine uğraşıyorum yine kasıyorum mutlu olsunlar diye..Meğer hepsi  benim sonumu hazırlıyormuş.Tanrıya şükürler olsunki henüz 17 yaşındayım. Genç yaşta öğrendim doğruyu yanlışı.Geleceğe ders oldu bu..Demek böyle oluyormuş olgunlaşmak,öğrenmek,ders almak.Bana bunları yaşattığın için sağol. Sen olmasan herkese güvenir,kalbim kırılabilirdi.